WHICH INEQUALITY STATISTICS SURVIVE AN ADMINISTRATIVE BOUNDARY CHANGE? EVIDENCE FROM KAZAKHSTAN, 2010–2023

Abstract

Kazakhstan changed its administrative map twice in five years: Shymkent separated from South Kazakhstan in 2018, and three new oblasts appeared in 2022. The published regional accounts mark neither change, so parent oblasts continue under unchanged names on smaller territory. Simulation studies disagree about which inequality measures survive such redistricting. This study tests the question against a real, dated change and against every way two of the sixteen pre-2018 regions could have been joined. Official gross regional product and population for 2010 to 2023 gave two panels of output per head: regions as published, and the same economy on a constant pre-2018 geography of sixteen units. Five measures were computed on both panels and then on all 120 single-pair recombinations. Three sign results are arithmetic identities, so only magnitudes are empirical. Across the actual reforms the population-weighted coefficient of variation, the Theil index and the Gini shift by at most 2.05 per cent and the finding of convergence holds, while the richest-to-poorest ratio is overstated by 18 to 56 per cent. That stability is not a property of the measures: 41 recombinations move the weighted coefficient of variation and 49 the Gini by more than the real reform did. Distortion arises only where a recombination touches an extreme, and one region dominates: of the 105 recombinations not involving Atyrau, none reaches the real change. No inequality statistic can be assumed to survive a boundary change; which ones do depends on whether the divided units sit at an extreme, and that is checkable in advance.

Keywords: regional inequality, Kazakhstan, administrative boundaries, modifiable areal unit problem, sigma convergence, gross regional product

Аннотация

КАКИЕ ПОКАЗАТЕЛИ НЕРАВЕНСТВА ВЫДЕРЖИВАЮТ ИЗМЕНЕНИЕ АДМИНИСТРАТИВНЫХ ГРАНИЦ? ДАННЫЕ ПО КАЗАХСТАНУ, 2010–2023

Казахстан дважды за пять лет изменил административную карту: в 2018 году Шымкент выделился из Южно-Казахстанской области, а в 2022 году появились три новые области. В опубликованных региональных счетах ни одно из этих изменений не отмечено, поэтому прежние области продолжают учитываться под теми же названиями на меньшей территории. Имитационные исследования расходятся в том, какие показатели неравенства устойчивы к такому перекраиванию. В работе этот вопрос проверяется на реальном, датированном изменении и на всех возможных способах объединения двух из шестнадцати регионов, существовавших до 2018 года. Официальные данные о валовом региональном продукте и численности населения за 2010–2023 годы дали две панели душевого выпуска: регионы в опубликованном виде и та же экономика в неизменных границах шестнадцати единиц до 2018 года. Пять показателей рассчитаны по обеим панелям, а затем по всем 120 вариантам объединения одной пары регионов. Три результата о знаке изменения являются арифметическими тождествами, поэтому эмпирическими остаются только величины. При реальных реформах взвешенный по населению коэффициент вариации, индекс Тейла и коэффициент Джини изменяются не более чем на 2,05%, и вывод о конвергенции сохраняется, тогда как отношение самого богатого региона к самому бедному завышается на 18–56%. Эта устойчивость не является свойством самих показателей: 41 вариант объединения сдвигает взвешенный коэффициент вариации, а 49 — коэффициент Джини сильнее, чем реальная реформа. Искажение возникает только тогда, когда объединение затрагивает крайний регион, и доминирует один регион: ни один из 105 вариантов без участия Атырауской области не достигает величины реального изменения. Нельзя заранее считать, что какой-либо показатель неравенства выдержит изменение границ; это зависит от того, находятся ли разделяемые единицы на краю распределения, и это можно проверить заранее.

Ключевые слова: региональное неравенство, Казахстан, административные границы, проблема изменяемой территориальной единицы, сигма-конвергенция, валовой региональный продукт

Аңдатпа

ӘКІМШІЛІК ШЕКАРАЛАР ӨЗГЕРГЕНДЕ ТЕҢСІЗДІКТІҢ ҚАНДАЙ КӨРСЕТКІШТЕРІ САҚТАЛАДЫ? ҚАЗАҚСТАН ДЕРЕКТЕРІ, 2010–2023

Қазақстан бес жыл ішінде әкімшілік картасын екі рет өзгертті: 2018 жылы Шымкент Оңтүстік Қазақстан облысынан бөлінді, ал 2022 жылы үш жаңа облыс құрылды. Жарияланған өңірлік шоттарда бұл өзгерістердің ешқайсысы белгіленбеген, сондықтан бұрынғы облыстар сол атаумен, бірақ кішірейген аумақта есепке алына береді. Имитациялық зерттеулер мұндай қайта бөлуге теңсіздіктің қандай көрсеткіштері төзімді екені туралы бір пікірге келмейді. Бұл жұмыста мәселе нақты, күні белгілі өзгеріс бойынша және 2018 жылға дейінгі он алты өңірдің кез келген екеуін біріктірудің барлық нұсқалары бойынша тексеріледі. 2010–2023 жылдардағы жалпы өңірлік өнім мен халық саны туралы ресми деректер жан басына шаққандағы өнімнің екі панелін берді: жарияланған күйіндегі өңірлер және сол экономика 2018 жылға дейінгі он алты бірліктің өзгермеген шекарасында. Бес көрсеткіш екі панель бойынша, содан кейін бір жұп өңірді біріктірудің барлық 120 нұсқасы бойынша есептелді. Өзгеріс таңбасына қатысты үш нәтиже арифметикалық теңдіктер болып табылады, сондықтан тек шамалар эмпирикалық болып қалады. Нақты реформалар кезінде халық санымен өлшенген вариация коэффициенті, Тейл индексі және Джини коэффициенті 2,05%-дан аспайтын шамаға өзгереді және конвергенция туралы қорытынды сақталады, ал ең бай өңірдің ең кедей өңірге қатынасы 18–56%-ға асыра көрсетіледі. Бұл тұрақтылық көрсеткіштердің өз қасиеті емес: біріктірудің 41 нұсқасы өлшенген вариация коэффициентін, ал 49 нұсқасы Джини коэффициентін нақты реформадан күштірек өзгертеді. Бұрмалану біріктіру шеткі өңірді қамтыған жағдайда ғана туындайды және бір өңір басым: Атырау облысы қатыспайтын 105 нұсқаның ешқайсысы нақты өзгеріс деңгейіне жетпейді. Теңсіздіктің ешбір көрсеткіші шекараның өзгеруіне төзеді деп алдын ала есептеуге болмайды; бұл бөлінетін бірліктердің үлестірімнің шетінде орналасқанына байланысты және оны алдын ала тексеруге болады.

Түйін сөздер: өңірлік теңсіздік, Қазақстан, әкімшілік шекаралар, өзгермелі аумақтық бірлік мәселесі, сигма-конвергенция, жалпы өңірлік өнім

References

1. Rodríguez-Pose A., Bartalucci F., Rau G. One Kazakhstan, multiple nations: on a growing regional divide amidst economic dynamism. Asia-Pacific Journal of Regional Science, 2025, vol. 9, pp. 629–651. https://doi.org/10.1007/s41685-025-00385-7
2. Rodríguez-Pose A., Bartalucci F., Kurmanov B., Rau G., Nigmetov K. Assessing regional inequalities in Kazakhstan through well-being. Asian Development Review, 2024, vol. 41, pp. 301–333. https://doi.org/10.1142/S0116110524500033
3. Turganbayev Y. Regional convergence in Kazakhstan. Post-Communist Economies, 2016, vol. 28, pp. 314–334. https://doi.org/10.1080/14631377.2016.1204745
4. Tleuberdinova A., Nurlanova N., Alzhanova F., Tulenbayeva Z. Developing a methodology for measuring regional socio-economic development balance: a case study of Kazakhstan. Economies, 2026, vol. 14, p. 195. https://doi.org/10.3390/economies14060195
5. He S., Chung C. K. L., Bayrak M. M., Wang W. Administrative boundary changes and regional inequality in provincial China. Applied Spatial Analysis and Policy, 2018, vol. 11, pp. 103–120. https://doi.org/10.1007/s12061-016-9203-5
6. Pietrzak M. B. The modifiable areal unit problem – analysis of correlation and regression. Equilibrium, 2014, vol. 9, pp. 113–131. https://doi.org/10.12775/equil.2014.028
7. Lee A. S., Breau S. Scales of inequality: applying a two-stage Theil decomposition approach to examine the changing geography of income inequality. International Regional Science Review, 2026. https://doi.org/10.1177/01600176261440842
8. Zhang X., Li C., Li W., Song J., Yang C. Do administrative boundaries matter for uneven economic development? A case study of China's provincial border counties. Growth and Change, 2017, vol. 48, pp. 883–908. https://doi.org/10.1111/grow.12196
9. Qin X., Zou H., Wang L. Changing regional inequality patterns in western China: a case study of Xinjiang. Complexity, 2021, vol. 2021. https://doi.org/10.1155/2021/9160354
10. Akita T. Decomposing regional income inequality in China and Indonesia using twostage nested Theil decomposition method. The Annals of Regional Science, 2003, vol. 37, pp. 55–77. https://doi.org/10.1007/s001680200107
11. Tselios V. Growth and convergence in income per capita and income inequality in the regions of the EU. Spatial Economic Analysis, 2009, vol. 4, pp. 343–370. https://doi.org/10.1080/17421770903114711
12. Frosini B. V. Approximation and decomposition of Gini, Pietra–Ricci and Theil inequality measures. Empirical Economics, 2012, vol. 43, pp. 175–197. https://doi.org/10.1007/s00181-011-0464-1
13. Portnov B. A., Felsenstein D. On the suitability of income inequality measures for regional analysis: some evidence from simulation analysis and bootstrapping tests. SocioEconomic Planning Sciences, 2010, vol. 44, pp. 212–219. https://doi.org/10.1016/j.seps.2010.04.002
14. Gluschenko K. Measuring regional inequality: to weight or not to weight? Spatial Economic Analysis, 2018, vol. 13, pp. 36–59. https://doi.org/10.1080/17421772.2017.1343491

How to cite

Alexander G. WHICH INEQUALITY STATISTICS SURVIVE AN ADMINISTRATIVE BOUNDARY CHANGE? EVIDENCE FROM KAZAKHSTAN, 2010–2023 // Central Asian Scientific Journal. – 2026. – No. 4(32), Vol. 1. – Pp. 14–25.